London Symphony Orchestra Warszawa
Po raz pierwszy w Polsce w Filharmonii Narodowej wystąpi legendarna London Symphony Orchestra pod dyrekcją Valerego Gergieva.
The London Symphony Orchestra (LSO) - Londyńska Orkiestra Symfoniczna jest jedną z ważniejszych orkiestr Zjednoczonego Królestwa. Od roku 1982 LSO ma swoją siedzibę w londyńskim Barbican Centre.
londyńska orkiestra symfoniczna warszawa
Dyrektorzy
- 2007-obecnie Valery Gergiev
- 1995-2006 Colin Davis
- 1987-1995 Michael Tilson Thomas
- 1979-1987 Claudio Abbado
- 1968-1979 André Previn
|
- 1965-1968 István Kertész
- 1960-1964 Pierre Monteux
- 1951-1954 Josef Krips
- 1932-1935 Hamilton Harty
- 1930-1931 Willem Mengelberg
|
- 1919-1922 Albert Coates
- 1915-1917 Thomas Beecham
- 1912-1914 Arthur Nikisch
- 1911-1912 Edward Elgar
- 1904-1911 Hans Richter
|
Dianne Reeves koncert poznań
Poznań odwiedzi Dianne Reeves - zdobywczyni 4 nagród Grammy w kategorii Najlepsza Wokalistka Jazzowa. Jest jedyną artystką w tej kategorii, która otrzymała je za 3 albumy pod rząd. Artystka słynie z energetycznych występów na żywo, których poziom niezmiennie wprawia publiczność w zachwyt.
Eric Martin zagra w Polsce!
Mr. Big połączył dwa popularne trendy muzyczne sceny rockowej lat 80.: hard rocka, skupiając się na melodiach i przyjaznych słuchaczowi refrenach, oraz imponującą biegłość techniczną znaną jako shredding. Początków zespołu można szukać w momencie gdy basista Billy Sheehan opuścił zespół Davida Lee Rotha w 1988. Natychmiast po tym Sheehan rozpoczął kompletowanie nowego składu z pomocą Mike’a Varneya z Shrapnel Records.
Menedżerem zespołu został były menedżer Journey i Santany ? Herbie Herbert, a w jego skład weszli gitarzysta Paul Gilbert (ex-Racer X), perkusista Pat Torpey i wokalista Eric Martin. W 1989 nowo założony kwartet podpisał kontrakt z Atlantic Records, w wyniku którego wydano debiutancki album Mr. Big. Albumowi nie udało się dotrzeć do słuchaczy w USA, jednak odniósł spory sukces w Japonii.
Przełom nastąpił w 1991 wraz z drugim albumem, Lean Into It. Znalazły się na nim dwie ballady które zapewniły zespołowi sukces komercyjny: “To Be With You” i “Just Take My Heart”, a także piosenki rockowe takie jak “Green-Tinted Sixties Mind”.
Kolejne wydawnictwa Bump Ahead w 1993 oraz Hey Man w 1996 nie powtórzyły sukcesu Lean Into It w USA. Natomiast w Japonii zespół nadal wyprzedawał swoje koncerty, a także wydał kilka płyt koncertowych na japońskim rynku.
W 1997 Paul Gilbert opuścił zespół aby zająć się karierą solową i reaktywować Racer X. Jego miejsce zajął Richie Kotzen, były gitarzysta Poison. W nowym składzie wydano dwa albumy: Get Over It w 2000 oraz Actual Size w 2001.
Napięcia w zespole pomiędzy Billym Sheehanem a pozostałymi członkami doprowadziły do upadku grupy. Kontrakt z wytwórnią na kolejny tour po Japonii został dopełniony w formie trasy pożegnalnej. Zespół rozpadł się w 2002, a wszyscy członkowie zajęli się innymi projektami muzycznymi.
Ostatnie Komentarze